ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
مخمور مانده ایم و امید شراب نیست لب تشنه ایم و قسمت ما جام آب نیست نازم به طرز هند، که در اوجگاه حسن چون ماه و آفتاب، بت…
شمارهٔ ۲۳۲
نوبر سبزه شادی نکند تا به ابد سرزمینی که به آنجا نرسد پای غمت
شمارهٔ ۲۳۳
چون نقش قدم، غیر زمین، بستر ما نیست از پای فتادیم و کسی بر سر ما نیست ما امت عشقیم، ز ما صبر مجویید کاین طرز عمل، گفته پ…
شمارهٔ ۲۳۴
همچو نرگس، مدت عمرم به بیماری گذشت روزگارم همچو گل، در سینه افگاری گذشت تخم امیدم چو قارون در طلسم خاک ماند آب را در مزر…
شمارهٔ ۲۳۵
میزبانی نیست غیر از ما در ایوان خیال هر که نان از خوان معنی می خورد، مهمان ماست
شمارهٔ ۲۳۶
به سان مهره شطرنج، از متاع جهان به غیر خویش، متاعی به خانه نتوان داشت
شمارهٔ ۲۳۷
هما ز سایه دهد گرچه دولتی به شهان ولی چو سایه، خودش از قفای درویش است تمام یافته پوست تخت، می داند که تخت پادشهان، نصف ج…
شمارهٔ ۲۳۸
سفید گشت سرم از شکوفه پیری اگر چه برگ رسان جوانی ام چو درخت
شمارهٔ ۲۳۹
مو به مو حال دلم را زلف او با شانه گفت سوختم کز آشنا حرفی به آن بیگانه گفت بود چون آگه به رنگ شیخ جام از راز دل آنچه مین…
شمارهٔ ۲۴۰
پیغمبریم و ملت ما غم کشیدن است معراج ما به عرش کدورت رسیدن است پیری رسید، چون نشود قامتم دوتا؟ تعظیم میهمان، بر مردم، خم…