پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۴۰

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

پیغمبریم و ملت ما غم کشیدن است
معراج ما به عرش کدورت رسیدن است
پیری رسید، چون نشود قامتم دوتا؟
تعظیم میهمان، بر مردم، خمیدن است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید