رباعیات
از مجموعه اشعار وفایی شوشتری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
مولای همه علیست مولای خدا او هم روی خداست هم رای خدا گر، می بود خدای را همتایی من می گفتم علیست همتای خدا
شمارهٔ ۲
نبود، به جز از علی کسی مرد خدا باشد او شیر دست پرورد خدا حق منحصر است و فرد، در فرد علی او منحصر است و فرد، در فرد خدا
شمارهٔ ۳
گویند «وفایی» که علی نیست خدا او نیست خدا و از خدا نیست جدا در، دایره ی وجود یکتاست علی یکتاست از آنکه پیش یکتاست دوتا
شمارهٔ ۴
مُشکی که ز نافه است و اصلش ز خطاست گویی اگرش غیر خطا عین خطاست با حُبّ علی نافهٔ هرکس نبرند شک نیست که او ز اصل مادر، به…
شمارهٔ ۵
این رتبه علی را، ز علی اعلاست کاندر دو جهان حاکم و فرمان فرماست البتّه پس از خدا و پیغمبر او شک نیست که او خدای بر خلق خ…
شمارهٔ ۶
هرکس که بمیرد اهل یا، نا اهل است آید، به سرش علی حدیثی نقل است مردن اگر این است «وفایی» به خدا در هر نفسی هزار مردن سهل …
شمارهٔ ۷
در باغ جهان میل تماشایم نیست با حوری و غلمان سرِ سودایم نیست از نعمت هر دو گیتی ار، بخشندم یک جرعهٔ می دگر تمنّایم نیست
شمارهٔ ۸
این دختر رز، که مادرش انگور است تلخ است ولی مایه ی چندین سور است پنهان باید چو جان شیرینش داشت از دیدهٔ بد، که چشم زاهد …
شمارهٔ ۹
این دختر رز، چه شوخ و شنگ آمده است یکرنگ و به زاهدان دو رنگ آمده است با این همه ریو و رنگ زاهد از چیست کز این دختر چنین …
شمارهٔ ۱۰
در آرزوی جرعه ی می جانم سوخت از سر، تا پا تمام ارکانم سوخت با این حالت «وفایی» ار خواهم مُرد می دان تو یقین که دین و ایم…