غزلیات
از مجموعه اشعار سیف فرغانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
زهی با لعل میگونت شکر هیچ خهی با روی پر نورت قمر هیچ عزیزش کن بدندان گر بیفتد ملاقاتی لبت را با شکر هیچ دلم را در نظر آم…
شمارهٔ ۱۳۲
زهی با لعل تو شهد و شکر هیچ خهی با روی تو شمس و قمر هیچ لبم را بر لبت نه تا ببینم که با او نسبتی دارد شکر هیچ دهانت دیدم…
شمارهٔ ۱۳۳
زآنگه که مست عشق تو شدسیف رابهست یک کام از لب تو که صد جام از صبوح ای پیک نامه ور زمن آن ماه را بگوی فی جنب شمس غرتک الب…
شمارهٔ ۱۳۴
ای چو انجم جیش حسنت بی عدد ماه از روی تو می خواهد مدد محرم قرب ترا میقات وصل مجرم بعد ترا شمشیر حد وی الف قدی که بی وصل …
شمارهٔ ۱۳۵
ای زروی تو مه و خور را مدد از ازل دوران حسنت تا ابد حسن را از عاشقان باشد کمال پادشاه از لشکری دارد مدد در کتاب ما نمی گ…
شمارهٔ ۱۳۶
زکوی دوست بادی بر من افتاد چه بادست این که رحمتها بروباد بمن آورد از آن دلبر پیامی چنان شیرین که شوری در من افتاد بدو گف…
شمارهٔ ۱۳۷
حق که این روی دلستان بتو داد پادشاهی نیکوان بتو داد در جهان هرچه می خوهی می کن که جهان آفرین جهان بتو داد در جهان نیکوان…
شمارهٔ ۱۳۸
از سر صدق ارکسی بر آستانت سر نهاد تخت بختش پای برکرسی هفت اختر نهاد حبذا آن عاشق سیار کز صدق طلب گرد هردر گشت وپیش آستان…
شمارهٔ ۱۳۹
گشت گرد عالم وبر آستانت سر نهاد دل که تخت خود بر از کرسی هفت اختر نهاد کشور عشق از حوادث ایمن آمد زآن دلم پشت برآفاق کرد…
شمارهٔ ۱۴۰
نگارا بارعشقت رادل وجان برنمی تابد چه جای جان ودل باشد که دو جهان برنمی تابد چودردل رخت خود بنهاد تن بگریزد اندرجان چو ب…