غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۶۱
چو آهم گرم گردد، دوست از دشمن نمیداند که آتش تند چون شد، آب از روغن نمیداند ز شوق او دماغ پیر کنعان سوخت، پنداری ره بی…
شمارهٔ ۵۶۲
نماند باده و آن تندخو نمیآید بهار آمد و گل رفت و او نمیآید خمار همچو منی را شکستن آسان نیست کجاست خم که ز دست سبو نمی…
شمارهٔ ۵۶۳
از خون خویش می به ایاغ تو می کنند گل ها شکفتگی به دماغ تو می کنند چون زلف عنبرین بتان، ماه و آفتاب مشاطگی دود چراغ تو می…
شمارهٔ ۵۶۴
گل ز رخسار تو رنگ و بو به دامن می کشد لاله از شوق تو همچون شمع گردن می کشد هرچه با دل کرده بودم، یافتم از عشق تو انتقام …
شمارهٔ ۵۶۵
آنکه چون گل غیر جام لعل دورانش نداد آب را جز در سفال آخر چو ریحانش نداد هیچ کس چون موج، خندان سیر این دریا نکرد کاین محی…
شمارهٔ ۵۶۶
یاد روی او کتانم را لباس ماه کرد عشق او آیینه ام را روشناس آه کرد تا به ساعد سوده گشت از بس به دل ناخن زدم از تو دستم را…
شمارهٔ ۵۶۷
اسیر عشق از کف ساغر خوناب نگذارد بمیرد تشنه و چون موج لب بر آب نگذارد بتی شد رهزن دینم که چون در ترکتاز آید به کعبه غارت…
شمارهٔ ۵۶۸
اهل عالم که ز اقبال هما می گویند از کسی هرچه ندیدند، چرا می گویند آن کسانی که به رسوایی ما طعنه زنند خبر از عشق ندارند چ…
شمارهٔ ۵۶۹
نه جا در باغ و بستانی، نه ره در گلشنی دارند بنازم خرقه پوشان را که پرگل دامنی دارند به درد عشق غمخواری ندارم، خرم آن جمع…
شمارهٔ ۵۷۰
مطرب این مجلس امشب راه دلها میزند چنگ بر طنبور و ناخن بر دل ما میزند این که در دیر مغان منصور جا دارد بس است از چه دی…