غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۴۱
چون گل ز پاره ی دلم اسباب داده اند چون لاله ز آتش جگرم آب داده اند خواهد بهانه از پی خون ریختن، مگر تیغ ترا ز دیده ی من …
شمارهٔ ۵۴۲
گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد فتنه را شاگردی مژگان او استاد کرد بس که مرغان چمن از دام او ترسیده اند سرو را قمری خیال…
شمارهٔ ۵۴۳
زلفت ز من حزین گریزد این خوشه ز خوشه چین گریزد در دست تو گل ز شرم رویت وقت است در آستین گریزد تیر تو ز صحبت دل ما با موز…
شمارهٔ ۵۴۴
ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد چو شمع کشته از لوح مزارم دود برخیزد ز شوق او پس از مردن به خاک آرام می گیرم که ره…
شمارهٔ ۵۴۵
بینیازی عارفان را کارسازی میکند سرو از آزادی خود سرفرازی میکند میگزد انگشت از ضعف وجود من هلال شعلهٔ مهر و محبت جانگ…
شمارهٔ ۵۴۶
از فروغ چهره، گلخن را چو گلشن میکند از نگاه گرم، شمع کشته روشن میکند گر به دامانم غباری نیست از خاک رهش این همه گرمی چ…
شمارهٔ ۵۴۷
سرشک شوق تو آبی به جوی ما آورد غبار کوی تو رنگی به روی ما آورد جهان سفله اگر داد جرعه ی آبی همان نفس چو می آن را به روی …
شمارهٔ ۵۴۸
با عشق، کی مراتب امید شد بلند؟ گردید سایه پست، چو خورشید شد بلند دارد سری به سینه ی مجروح عاشقان هرجا که ناخنی چو مه عید…
شمارهٔ ۵۴۹
دلم آن زلف سیه برد و تغافل دارد که سر زلف ندارد، خم کاکل دارد از سر شوق رود تا پی آن طرف کلاه غنچه دامن به میان از پر بل…
شمارهٔ ۵۵۰
دود از جگرم زمزمه ی چنگ برآورد این نغمه ندانم به چه آهنگ برآورد آخر هوس خنده ی بیهوده درین باغ چون غنچه ام از ذوق دل تنگ…