غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۲۱
آنکه در پیری می عشرت به ساغر میکند در کنار بام، مستی چون کبوتر میکند گفتگوی مردم دیوانه دارد تازگی تا سخن سر میکند، ص…
شمارهٔ ۴۲۲
اسیر عشق تو سود و زیان چه میداند گل چراغ، بهار و خزان چه میداند اگر ز لطف، تو فکری به حال من نکنی علاج درد مرا آسمان چ…
شمارهٔ ۴۲۳
از نفس آنچه دلم دید، ز زنجیر ندید گریه را چون سخن عشق گلوگیر ندید چون صبا پای سبک نه، که درین ره مجنون آنچه از نقش قدم د…
شمارهٔ ۴۲۴
اهل شیراز، بهشتی صفتان دهرند هرکه را مار غمی زهر زند، پازهرند در صفاهان نتوان بی می شیرازی بود اهل دریا همه محتاج به آب …
شمارهٔ ۴۲۵
غریبی را به من عشقت وطن کرد بیابان را به چشم من چمن کرد چرا ای شمع خاموشی به بزمش زبانت هست، می باید سخن کرد چه حاصل شمع…
شمارهٔ ۴۲۶
رسید آن مست و از گردن صراحی در بغل دارد سوار است و گلستان را سمندش بر کفل دارد ز دست چشم مست او عجب گر جان توان بردن که …
شمارهٔ ۴۲۷
روزگار از چمن وصل توام دور افکند آن سرشکم که مرا از مژه ی حور افکند چون صبوحی زده از خانه برآمد، خورشید روشنی را ز حجاب …
شمارهٔ ۴۲۸
خورشید از نمود رخت بی نمود شد آتش زبس که سوخت ز شوق تو، دود شد از بس که منع دیدن یاران کند مرا چشم من از تپانچه ی مژگان …
شمارهٔ ۴۲۹
چون در دلش ز لعل تو اندیشه بگذرد می چون عرق ز پیرهن شیشه بگذرد فرهاد را بگو که ز جرم وفای تو پرویز خود گذشت، اگر تیشه بگ…
شمارهٔ ۴۳۰
خراب لعل لبت کی شراب میگیرد که چشم را نمک او چو خواب میگیرد خروش سیل سرشک مرا علاجی نیست ز سنگ سرمه کی آواز آب میگیرد…