غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱۱
رونق ناموس را چون عشق رسوا بشکند نام یوسف چون بری، رنگ زلیخا بشکند پیش ساقی لب ز حرف زهد و تقوی بسته ایم کاسه ی زاهد مبا…
شمارهٔ ۴۱۲
درین ره کعبه سنگ راه باشد همان به راهرو آگاه باشد بگو توفیق را ای خواجه ی خضر که با ما یک قدم همراه باشد بلندی بایدت، بگ…
شمارهٔ ۴۱۳
دل آشفته از نام شراب ناب می سوزد گیاه خشک ما را همچو آتش آب می سوزد چنان از آتش دل دود آهم مضطرب خیزد که پنداری درون سین…
شمارهٔ ۴۱۴
کسی کز عاشقی دم زد، چه باک از دشمنی دارد که مور این بیابان دعوی شیرافکنی دارد به اهل عشق، آفت می رسد از دور او دایم فلک …
شمارهٔ ۴۱۵
چه پروای گلستان و سر و برگ چمن دارد چو غنچه آنکه گلشن در درون پیرهن دارد چنان از حلقه ی زلف تو باد صبح مشکین است که پندا…
شمارهٔ ۴۱۶
مرا به کوی تو دلگرمی شراب آورد که ریگ بادیه را سوی باغ، آب آورد شکست رنگ به جای خمار گل ها را که لاله آمد و یک سرمه دان …
شمارهٔ ۴۱۷
نوبهار است و جنونم سوی هامون میکشد شور رسوایی مرا بر روی مجنون میکشد زین بیابان، باد دایم کشته بیرون میکشد زاغ همچون …
شمارهٔ ۴۱۸
شمع، برقع ز پی پاس تجلی دارد پرده ی صورت فانوس چه معنی دارد کار در عشق رسانده ست به جایی مجنون که سیه خانه ز پیراهن لیلی…
شمارهٔ ۴۱۹
زین چمن گر لاله ذوق از تاج شاهی میبرد غنچه سر در جیب خویش از بیکلاهی میبرد حاصل کردار خود دارد به دامن هرکه هست میرو…
شمارهٔ ۴۲۰
تا مرا تعلیم عشق او نواپرداز کرد هر سر مو کز تنم سر زد، صدای ساز کرد مدعای عندلیب ما نمی دانیم چیست در گلستانی که مرغ بی…