غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۰۱
سیل ویرانی ز کنج خانهٔ ما میبرد برق فیض خرمن از یک دانهٔ ما میبرد همچو شمع ما گلی از هیچ گلشن برنخاست مرغ گلشن رشک بر …
شمارهٔ ۴۰۲
مرا ز بزم خود آن پر عتاب میراند چو سایه کز بر خود آفتاب میراند چنان به راه تو صید فریب گشته دلم که هر نسیم چو موجم به …
شمارهٔ ۴۰۳
درد ما خسته دلان تن به مداوا ندهد صندل آن به که دگر دردسر ما ندهد دلم از نقش تو در سینه تسلی نشود کام مرغان قفس را گل دی…
شمارهٔ ۴۰۴
جا به هر دل که گرفت او، دگر از جا نرود عکسش از آینه چون صورت دیبا نرود با حریفان ز تو عیب است سواری کردن به که آهوی حرم …
شمارهٔ ۴۰۵
با لطف ساعدت ید بیضا نمیرسد پیش لبت سخن به مسیحا نمیرسد پای برهنه، گرم سراغم که شعله را از خار زحمتی به کف پا نمیرسد …
شمارهٔ ۴۰۶
می حرام محتسب بادا که بیما میخورد! دارد آب زندگی چون خضر و تنها میخورد گر نسیمی بر بساط عشرت ما بگذرد شیشهها بر یکدگ…
شمارهٔ ۴۰۷
دلم آشفتگی در کار هرکس دید، میلرزد چو شمع صبح میمیرد، دل خورشید میلرزد گدای عشق خون دل چو در پیمانه میریزد ز موج رشک…
شمارهٔ ۴۰۸
شد بهار و باغبان دیگر در دکان گشود مایه ی خود گلفروش از گوشه ی دامان گشود گل چنان آیینه ای افروخت کز شوق سخن بیضه ی طوطی…
شمارهٔ ۴۰۹
باغبان خُلد از گلزار ما گل میبرد همچو تخم گل به تحفه تخم بلبل میبرد موج نگذارد کسی نزدیک این دریا رود ابر اگر آبی برد،…
شمارهٔ ۴۱۰
دلم چو غنچه ز گلگشت باغ میگیرد چو لاله دامنم از آب، داغ میگیرد چو شمع کشته، ز دود فتیلهٔ عنبر فریبخوردهٔ زلفش دماغ می…