مقطعات
از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
مردم جاهل محل علم نداند مردم بی اصل نام نیک نجوید هر که دلش نیک نیست جز به ضرورت هیچ کسی را زبانش شکر نگوید
شمارهٔ ۶۲
آنها که بپرسند و ببخشند مرا چیز از من به زبان و قلم و شعر بترسند پس چونکه بترسند زشعر و قلم من آنها که مرا چیز نبخشند و …
شمارهٔ ۶۳
ندارم امید بهی زین زمانه که عمرم همه در امید بهی شد جهان از لئیمان تهی به ولیکن به ناکام ما از کریمان تهی شد
شمارهٔ ۶۴
نه طالعی که امانم دهد ز خشم خدا نه نعمتی که بدو خلق را کنم خشنود شده ست معصیت و مفلسی بضاعت من بدین بضاعت ناقص چه سود خو…
شمارهٔ ۶۵
تا مال نبخشی ز هنر بهره نیابی چون نم نبود سبزه به جز خشک نگردد این خرده نگه دار که تا آهوی تبت سنبل نچرد خونش همی مشک نگ…
شمارهٔ ۶۶
خوار شود تن به مرگ اگر چه عزیز است عز تن مرده عزیز بمیرد خوار و عزیز از زمانه زنده نماند وآنکه زما زنده ماند نیز بمیرد
شمارهٔ ۶۷
اگر به زمیری است پیری، نخواهم که هرگز بت من مرا میر خواند دلم تازه گشتی چو خواندی جوانم کنون چون شود چون مرا پیر خواند
شمارهٔ ۶۸
بنده در مستی اگر گفت فضول جرم او را به تفضل بگذار آنکه را نیست به هشیاری عقل زو به مستی طمع عقل مدار
شمارهٔ ۶۹
ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق عقل را کلکت نصیر و علم را رایت وزیر در مثال امر جزمت نصرت اسلام و شرع در صریر سیر کلکت …
شمارهٔ ۷۰
ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست درست گرددت این گر بپرسی از بیمار به کارت اندر اگر نادرستیی بینی چو تن درست بود هیچ دل ش…