مقطعات
از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
اگر مروت و جود است در جهان موجود چرا ز هر دو به حاصل نمی شود مقصود گمان برم که دراین روزگار تیره چو شب بخفت چشم مروت بمر…
شمارهٔ ۴۲
قرب یک ماه شد که در شب و روز چشم من ماه و آفتاب ندید اندر آن خانهام که در همه عمر هیچ جغدی چنان خراب ندید ز آتش دل کباب…
شمارهٔ ۴۳
رسید نوبت پیری و رفت برنایی دل از نشاط و طرب نا امید باید کرد سرم سپید شد و نامه از گنه سیه است به آب توبه سیه را سپید ب…
شمارهٔ ۴۴
عالم که خوردنش همه غم باشد از جهان بهتر ز جاهلی که نعیم جهان خورد گرچه غذای جغد شود سینهٔ تذرو به زو همای اگرچه که او اس…
شمارهٔ ۴۵
فر جوانیم به هزیمت نهاد روی تا روز پیری آمد و بر من سپه کشید پیری که سوی توبه و طاعت کشد مرا به زان جوانی ای که مرا در گ…
شمارهٔ ۴۶
چون همه روی زمانه سوی جفا بود محتشمان عادت زمانه گرفتند گر خرد از کارها میانه گزیند چون ز همه فضلها کرانه گرفتند
شمارهٔ ۴۷
جوانی برون رفت و پیری درآمد روا دارم ار با من آرام گیرد بترسیدمی گر بمردی جوانی کنون می بترسم که پیری بمیرد
شمارهٔ ۴۸
از اهل این زمانه پریشان شده ست طبع نظم نکو به طبع پریشان نمی رسد سیمرغ گشته اند کریمان مگر که نیز چشم طمع به طلعت ایشان …
شمارهٔ ۴۹
دوستانی که مر مرا بودند همه در زیر خاک، خاک شدند دست من بی عطا از آن مانده ست که همه معطیان هلاک شدند
شمارهٔ ۵۰
خواجه را با همه زفتی هوس مدح خود است بر لب خوک چه جای هوس بوسه بود این حماقت چه عجب باشد از آن ریش بزرگ هر که را ریش بزر…