شمارهٔ ۶۷

از ادیب صابر در دیوان اشعار - مقطعات

اگر به زمیری است پیری، نخواهم

که هرگز بت من مرا میر خواند

دلم تازه گشتی چو خواندی جوانم

کنون چون شود چون مرا پیر خواند

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۶

بعدیشمارهٔ ۶۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید