مقطعات
از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
ای اختیار دین و سخا اختیار تو تو افتخار خلق و به خود افتخار تو حاصل شود مراد دو عالم به یک نظر آن را که دید طلعت تو روز …
شمارهٔ ۱۰۲
ای یافته از روی تو و رای تو دنیا حسنی و جمالی و شکوهی و بهایی از فهم تو و فکرت تو بر فلک طبع نوری و شعاعی و فروغی و ضیای…
شمارهٔ ۱۰۳
نز خلق هیچ کار مرا استقامتی نز هیچ دوست، شرط وفا را اقامتی از چرخ بی ثبات و زخورشید بی نوال دارم چو ذره شخصی و چون چرخ ق…
شمارهٔ ۱۰۴
ای سعد کرده فال مرا نامه هایی تو اسمای روزگار و من بنده سعد تو بر نامه تو عاشق زارم بدانکه هست لفظش چو بوسه تو و خطش چو …
شمارهٔ ۱۰۵
موی سیاه من ز زمانه سپید شد وین نامه سپید شد از معصیت سیاه زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنم تا نیز چشم من نکند درگنه نگاه
شمارهٔ ۱۰۶
دلم به وقت جوانی امیر ظالم بود به حق حق که اسیری ازآن امیری به امیر ظالم را پادشاه عادل کرد جمال پیری و آخر جمال پیری به
شمارهٔ ۱۰۷
با موی سیه دلم قوی بود اندیشه نکردم از ضعیفی تا موی سپید دید چشمم چون موی شدم ز بس نحیفی
شمارهٔ ۱۰۸
همه ناخوانده روی نزد کسان کس نبیند چو تو در هیچ کسی چو برانندت باز آیی زود چه کسی آدمیی یا مگسی
شمارهٔ ۱۰۹
نیست با بار و برگ شاخ بقا شاخ را بار و برگ بایستی تا برستی ز مرگ عمر عزیز مرگ را نیز مرگ بایستی
شمارهٔ ۱۱۰
پیری آمد جوانی از من شد سال بیشی گرفت و مال کمی بترین وقت مرمراست که نیست وقت پیری بتر ز بی درمی