شمارهٔ ۱۰۵

از ادیب صابر در دیوان اشعار - مقطعات

موی سیاه من ز زمانه سپید شد

وین نامه سپید شد از معصیت سیاه

زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنم

تا نیز چشم من نکند درگنه نگاه

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۴

بعدیشمارهٔ ۱۰۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید