مقطعات

از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۲۲

شعر

فهرست اشعار

مرا از شریعت بود سرفرازی تو دایم چراغ طبیعت فروزی بسوزی اگر با شریعت نسازی و گر با طبیعت بسازی بسوزی

نادانی تو بر دوگونه بینم ای آنکه تو نادان خاندانی نادان تری از هر که هست نادان و آنگاه ندانی که می ندانی

گر از مشک جوانی دور ماندم دلم خو کرد با کافور پیری ستایش از جوانی بر من اکنون کزو شد عارضم پر نور پیری

رهنما از پی که بایستی اگر این همرهان نبودندی زیرکان راکه راست کردی کار اگر این ابلهان نبودندی

چون تو را خوان و کاسه نبود بیهده کوس مهتری چه زنی بی مروت تو را منی نرسد ای منی چند از این منیّ و منی

ای چو ابر و بحر بر هر نیک و بد دستت سخی هر سوالی کز سخاوت باشد آن را پاسخی از سخای مجلس تو، وز عطای دست تو آن همی خواهم …

گر تو را نسبت است و دانش نیست نزد دانا کم از خسی باشی هیچ نسبت ورای دانش نیست دانش آموز تا کسی باشی

کبر کم کن که کبر کردن هست ناپسندیده عقلی و شرعی تو زخاکی و او ندارد کبر تبع اصل باش اگر فرعی

زین مهتران عطا و سخا جستن دانی که نیست مایه دانایی زیرا که هست غایت نادانی جستن ز چشم نرگس بینایی

به مشغولی روزگار اندرون همی چشم دارم فراغ دلی به شب نور خورشید جویم همی شنیدی چو من هیچ بی حاصلی

۱۲/۱۳