رباعیات

از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۴۶

شعر

فهرست اشعار

تو هر چه بپوشی به تو زیبا گردد گر خام بوَد اطلس و دیبا گردد مندیش که هر که یک نظر روی تو دید دیگر همه عمر از تو شکیبا گر…

نوروز که سیل در کمر می‌گردد سنگ از سر کوهسار در می‌گردد از چشمهٔ چشم ما برفت این همه سیل گویی که دل تو سخت‌تر می‌گردد

کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خُرد با دوست به پایان نشنیدیم که برد مقراض به دشمنی سرش بر می‌داشت پروانه به دوستیش در پا می‌…

دستارچه‌ای کان بت دلبر دارد گر بویی ازان باد صبا بردارد بر مردهٔ صد ساله اگر برگذرد در حال ز خاک تیره سر بردارد

گر باد ز گل حسن شبابش ببرد بلبل نه حریفست که خوابش ببرد گل وقت رسیدن آب عطار ببرد عطار به وقت رفتن آبش ببرد

کس نیست که غم از دل ما داند برد یا چارهٔ کار عشق بتواند برد گفتم که به شوخی ببرد دست از ما زین دست که او پیاده می‌داند ب…

هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد دانی که ز شوقم چه به سر می‌گذرد؟ گو هر سخن تلخ که خواهی فرمای آخر به دهان چون شکر می‌گذرد

خالی که مرا عاجز و محتال بکرد خطی برسید و دفع آن خال بکرد خال سیهش بود که خونم می‌ریخت ریش آمد و رویش همه چون خال بکرد

چون بخت به تدبیر نکو نتوان کرد بیفایده سعی و گفت و گو نتوان کرد گفتم بروم صبر کنم یک چندی هم صبر برو که صبر ازو نتوان کر…

شمع ارچه به گریه جانگدازی می‌کرد گریه‌زده خندهٔ مجازی می‌کرد آن شوخ سرش را ببریدند و هنوز استاده بد و زبان‌درازی می‌کرد

۴/۱۵