رباعیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۱
گر زحمت مردمان این کوی از ماست یا جرم ترش بودن آن روی از ماست فردا متغیر شود آن روی چو شیر ما نیز برون شویم چون موی از م…
رباعی شمارهٔ ۱۲
وه وه که قیامتست این قامت راست با سرو نباشد این لطافت که تو راست شاید که تو دیگر به زیارت نروی تا مرده نگوید که «قیامت …
رباعی شمارهٔ ۱۳
سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست بحر از دهنت لؤلؤ لالا بُردست هر جا که بنفشهای ببینم گویم «مویی ز سرت باد به صحرا بُردست»
رباعی شمارهٔ ۱۴
امشب که حضور یار جان افروزست بختم به خلاف دشمنان پیروزست گو «شمع بمیر و مه فرو شو» که مرا آن شب که تو در کنار باشی روزست
رباعی شمارهٔ ۱۵
آن شب که تو در کنار مایی روزست و آن روز که با تو میرود نوروزست دی رفت و به انتظار فردا منشین دریاب که حاصل حیات امروزست
رباعی شمارهٔ ۱۶
گویند هوای فصل آزار خوشست بوی گل و بانگ مرغ گلزار خوشست ابریشم زیر و نالهٔ زار خوشست ای بیخبران! این همه با یار خوشس…
رباعی شمارهٔ ۱۷
خیزم بروم چو صبر نامحتملست جان در قدمش کنم که آرامِ دلست و اقرار کنم برابر دشمن و دوست «کآن کس که مرا بکشت از من بحلس…
رباعی شمارهٔ ۱۸
آن ماه که گفتی ملک رحمانست این بار اگرش نگه کنی شیطانست رویی که چو آتش به زمستان خوش بود امروز چو پوستین به تابستانست
رباعی شمارهٔ ۱۹
آن سست وفا که یار دلسخت من است شمع دگران و آتشِ رخت من است ای با همه کس به صلح و با ما به خلاف جرم از تو نباشد گنه از ب…
رباعی شمارهٔ ۲۰
از بس که بیازرد دل دشمن و دوست گویی به گناه مسخ کردندش پوست وقتی غم او بر همه دلها بودی اکنون همه غمهای جهان بر دل اوست