غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱۱
متقلب درون جامه ناز چه خبر دارد از شبان دراز عاقل انجام عشق می‌بیند تا هم اول نمی‌کند آغاز جهد کردم که دل به کس ندهم چه …
غزل شمارهٔ ۳۱۲
بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز بیا بیا که به خیر آمدی کجایی باز رخی کز او متصور نمی‌شود آرام چرا نمودی و دیگر نمی‌نمایی …
غزل شمارهٔ ۳۱۳
برآمد باد صبح و بوی نوروز به کام دوستان و بخت پیروز مبارک بادت این سال و همه سال همایون بادت این روز و همه روز چو آتش در…
غزل شمارهٔ ۳۱۴
مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز به استقبالم آمد بخت پیروز دهل‌زن گو دو نوبت زن بشارت که دوشم قدر بود، امروز نوروز مه است این؟…
غزل شمارهٔ ۳۱۵
پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز هنگام نوبت سحرست ای ندیم خیز شاهد بخوان و شمع بیفروز و می بنه عنبر بسای و عود بسوزان و …
غزل شمارهٔ ۳۱۶
ساقی سیم‌تن چه خسبی خیز آب شادی بر آتش غم ریز بوسه‌ای بر کنار ساغر نه پس بگردان شراب شهدآمیز کابر آذار و باد نوروزی درفش…
غزل شمارهٔ ۳۱۷
بوی بهار آمد بنال ای بلبلِ شیرین‌نفس ور پایبندی همچو من، فریاد می‌خوان از قفس گیرند مردم دوستان؛ نامهربان و مهربان هر رو…
غزل شمارهٔ ۳۱۸
امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس عشاق بس نکرده هنوز از کنار و بوس پستان یار در خم گیسوی تابدار چون گوی عاج در خم چوگان…
غزل شمارهٔ ۳۱۹
هر که بی‌دوست می‌برد خوابش همچنان صبر هست و پایابش خواب از آن چشم چشم نتوان داشت که ز سر برگذشت سیلابش نه به خود می‌رود …
غزل شمارهٔ ۳۲۰
یاری به دست کن که به امید راحتش واجب کند که صبر کنی بر جراحتش ما را که ره دهد به سراپردهٔ وصال؟ ای باد صبح‌دم خبری ده ز …