غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۴۱
میل بین کآن سروبالا می‌کند سرو بین کآهنگ صحرا می‌کند میل از این خوشتر نداند کرد سرو ناخوش آن میل است کز ما می‌کند حاجت …
غزل شمارهٔ ۲۴۲
سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند وآن ماه محتشم که چه گفتار می‌کند آن چشم مست بین که به شوخی و دلبری قصد هلاک مردم هشیار م…
غزل شمارهٔ ۲۴۳
زلف او بر رخ چو جولان می‌کند مشک را در شهر ارزان می‌کند جوهری عقل در بازار حسن قیمت لعلش به صد جان می‌کند آفتاب حسن او ت…
غزل شمارهٔ ۲۴۴
یار با ما بی‌وفایی می‌کند بی‌گناه، از من جدایی می‌کند شمع جانم را بکشت آن بی‌وفا جای دیگر روشنایی می‌کند می‌کند با خویش …
غزل شمارهٔ ۲۴۵
هر که بی‌او زندگانی می‌کند گر نمی‌میرد گرانی می‌کند من بر آن بودم که ندْهم دل به عشق سروبالا دلستانی می‌کند مهربانی می‌ن…
غزل شمارهٔ ۲۴۶
دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند سروران بر در سودای تو خاک قدمند شهری اندر هوَست سوخته در آتش عشق خلقی اندر طلبت غرقهٔ د…
غزل شمارهٔ ۲۴۷
با دوست باش گر همه آفاق دشمنند کاو مرهم است اگر دگران نیش می‌زنند ای صورتی که پیش تو خوبان روزگار همچون طلسم پای خجالت ب…
غزل شمارهٔ ۲۴۸
شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند بیگانه و خویش از پس و پیشت نگرانند کس نیست که پنهان نظری با تو ندارد من نیز بر آنم که هم…
غزل شمارهٔ ۲۴۹
این جا شکری هست که چندین مگسانند یا بوالعجبی کاین همه صاحب‌هوسانند بس در طلبت سعی نمودیم و نگفتی کاین هیچ کسان در طلب ما…
غزل شمارهٔ ۲۵۰
خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند به کسان درد فرستند و دوا نیز کنند پادشاهانِ ملاحت چو به نخجیر روند صید را پای ببندند و ر…