غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۶۱
یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود کاو را به سر کُشتهٔ هجران گذری بود آن دوست که ما را به ارادت نظری هست با او مگر او را ب…
غزل شمارهٔ ۲۶۲
عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود مجنون از آستانه لیلی کجا رود؟ گر من فدای جان تو گردم دریغ نیست بسیار سر که در سرِ مهر …
غزل شمارهٔ ۲۶۳
گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود وآن چنان پای گرفتهست که مشکل برود دلی از سنگ بباید به سر راه وداع تا تحمل کند آن روز که …
غزل شمارهٔ ۲۶۴
هر که مجموع نباشد به تماشا نرود یار با یار سفرکرده به تنها نرود باد آسایش گیتی نزند بر دل ریش صبح صادق ندمد تا شب یلدا ن…
غزل شمارهٔ ۲۶۵
هر که را باغچهای هست به بستان نرود هر که مجموع نشستهست پریشان نرود آن که در دامنش آویخته باشد خاری هرگزش گوشهٔ خاطر به…
غزل شمارهٔ ۲۶۶
در من این عیب قدیم است و به در مینرود که مرا بیمی و معشوق به سر مینرود صبرم از دوست مفرمای و تعنّت بگذار کاین بلاییس…
غزل شمارهٔ ۲۶۷
سروبالایی به صحرا میرود رفتنش بین تا چه زیبا میرود تا کدامین باغ از او خرمترست کاو به رامش کردن آنجا میرود میرود در …
غزل شمارهٔ ۲۶۸
ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم میرود وآن دل که با خود داشتم، با دلسِتانم میرود من ماندهام مهجور از او، بیچاره و رنجو…
غزل شمارهٔ ۲۶۹
آنکه مرا آرزوست دیر میسر شود وینچه مرا در سرست عمر در این سر شود تا تو نیایی به فضل رفتن ما باطلست ور به مثل پای سعی در …
غزل شمارهٔ ۲۷۰
هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود تا منتهای کار من از عشق چون شود دل بر قرار نیست که گویم نصیحتی از راه عقل و معرفتش ر…