غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۳۱
تو آن نهای که دل از صحبت تو برگیرند و گر ملول شوی صاحبی دگر گیرند و گر به خشم برانی، طریق رفتن نیست کجا روند که یار از …
غزل شمارهٔ ۲۳۲
دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند هزار فتنه به هر گوشهای برانگیزند چگونه انس نگیرند با تو آدمیان که از لطافت خوی تو وحش…
غزل شمارهٔ ۲۳۳
روندگان مقیم از بلا نپرهیزند گرفتگان ارادت به جور نگریزند امیدواران دست طلب ز دامن دوست اگر فروگسلانند در که آویزند مگر …
غزل شمارهٔ ۲۳۴
آفتاب از کوه سر بر میزند ماهروی انگشت بر در میزند آن کمانابرو که تیر غمزهاش هر زمانی صید دیگر میزند دست و ساعد میک…
غزل شمارهٔ ۲۳۵
بلبلی بیدل نوایی میزند بادپیمایی هوایی میزند کس نمیبینم ز بیرون سرای و اندرونم مرحبایی میزند آتشی دارم که میسوزد و…
غزل شمارهٔ ۲۳۶
توانگران که به جنب سرای درویشند مروت است که هر وقت از او بیندیشند تو ای توانگر حُسن، از غنای درویشان خبر نداری اگر خسته…
غزل شمارهٔ ۲۳۷
یار باید که هر چه یار کند بر مراد خود اختیار کند زینهار از کسی که در غم دوست پیش بیگانه زینهار کند بار یاران بکِش که دام…
غزل شمارهٔ ۲۳۸
بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند برقع برافکن تا بهشت از حور زیور برکند زان روی و خال دلستان برکش نقاب پرنیان تا پیش رو…
غزل شمارهٔ ۲۳۹
کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند ز عشق سیر نباشد، ز عیش بس نکند در این روش که تویی پیش هر که بازآیی گرش به تیغ زنی، رو…
غزل شمارهٔ ۲۴۰
چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟ دل اگر تنگ شود مهر تبدل نکند دل و دین در سر کارَت شد و بسیاری نیست سر و جان خواه که دیو…