غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۴۱
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت یاد تو میرفت و ما عاشق و بیدل بُدیم پرده برانداختی…
غزل شمارهٔ ۱۴۲
ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت زیبا نتواند دید الا نظر پاکت گر منزلتی دارم بر خاک درت میرم باشد که گذر باشد یک روز بر آن …
غزل شمارهٔ ۱۴۳
این که تو داری قیامت است، نه قامت وین نه تَبَسُّم که مُعْجِز است و کِرامَت هر که تماشایِ رویِ چون قمرت کرد سینهْ سپر کَر…
غزل شمارهٔ ۱۴۴
ای که رحمت مینیاید بر منت آفرین بر جان و رحمت بر تنت قامتت گویم که دلبند است و خوب یا سخن یا آمدن یا رفتنت شرمش از روی …
غزل شمارهٔ ۱۴۵
آفرین خدای بر جانت که چه شیرین لبست و دندانت هر که را گم شدست یوسف دل گو ببین در چه زنخدانت فتنه در پارس بر نمیخیزد مگر…
غزل شمارهٔ ۱۴۶
ای جان خردمندان گوی خم چوگانت بیرون نرود گویی کافتاد به میدانت روز همه سر بر کرد از کوه و شب ما را سر بر نکند خورشید الا…
غزل شمارهٔ ۱۴۷
جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت مویی نفروشم به همه ملکِ جهانت شیرینتر از این لب نشنیدم که سخن گفت تو خود شکری یا عسل…
غزل شمارهٔ ۱۴۸
چو نیست راه برون آمدن ز میدانت ضرورتست چو گوی احتمال چوگانت به راستی که نخواهم بریدن از تو امید به دوستی که نخواهم شکست …
غزل شمارهٔ ۱۴۹
چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانت آه اگر چون کمرم دست رسیدی به میانت در دلم هیچ نیاید مگر اندیشه وصلت تو نه آنی که دگر ک…
غزل شمارهٔ ۱۵۰
خوش میروی به تنها، تنها فدای جانت مدهوش میگذاری یاران مهربانت آیینهای طلب کن تا روی خود ببینی وز حسن خود بماند انگشت…