غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۳۱
دوشم آن سنگ دل پریشان داشت یار دل برده دست بر جان داشت دیده در میفشاند در دامن گوییا آستین مرجان داشت اندرونم ز شوق می…
غزل شمارهٔ ۱۳۲
چو ابر زلف تو پیرامن قمر میگشت ز ابر دیده کنارم به اشک تر میگشت ز شور عشق تو در کام جان خسته من جواب تلخ تو شیرینتر ا…
غزل شمارهٔ ۱۳۳
خیال روی توام، دوش در نظر میگشت وجود خستهام از عشق، بیخبر میگشت همای شخص من از آشیان شادی، دور چو مرغِ حلقبریده به …
غزل شمارهٔ ۱۳۴
دلی که دید که پیرامن خطر میگشت؟ چو شمع زار و چو پروانه در به در میگشت هزار گونه غم از چپ و راست دامنگیر هنوز در تک و پ…
غزل شمارهٔ ۱۳۵
آن را که میسر نشود صبر و قناعت باید که ببندد کمر خدمت و طاعت چون دوست گرفتی چه غم از دشمن خونخوار؟ گو بوق ملامت بزن و کو…
غزل شمارهٔ ۱۳۶
ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت گوی از همه خوبان بربودی به لطافت ای صورت دیبای خطایی به نکویی وی قطره باران بهاری به نظافت …
غزل شمارهٔ ۱۳۷
کیست آن لعبت خندان که پریوار برفت که قرار از دل دیوانه بهیکبار برفت باد بوی گل رویش به گلستان آورد آب گلزار بشد رونق …
غزل شمارهٔ ۱۳۸
عشق در دل ماند و یار از دست رفت دوستان دستی، که کار از دست رفت ای عجب گر من رسم در کام دل کی رسم چون روزگار از دست رفت؟ …
غزل شمارهٔ ۱۳۹
دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت غمت از سر ننهم گر دلت از ما بگرفت خال مشکین تو از بنده چرا در خط شد مگر از دود دلم روی تو…
غزل شمارهٔ ۱۴۰
چشمت چو تیغ غمزه خونخوار برگرفت با عقل و هوش خلق به پیکار برگرفت عاشق ز سوز درد تو فریاد درنهاد مؤمن ز دست عشق تو زنار …