غزلیات
از مجموعه اشعار رفیق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
دل هر کس به کاری خوش من و عشق نگاری خوش که چون عشق نگاری خوش نباشد هیچ کاری خوش چه خوش روزی بود خرم چه خرم روزگار خوش که…
شمارهٔ ۱۷۲
مهی دارم ندیده کس مثالش فزون از مهر و بیش از حد جمالش به قد سرو چمن در شرمساریش به رخ ماه فلک در انفعالش به دور ماه رخ ا…
شمارهٔ ۱۷۳
اگر روزی دهم صد بار جان نادیده دیدارش بسی زان به که روزی بنگرم در بزم اغیارش به حال مردنم از رشک او با غیر در صحبت چسان …
شمارهٔ ۱۷۴
دلارامی که غافل نیستم یک لحظه از یادش مباد از یاد من هرگز غمی در خاطر شادش به هر گلشن که گردد جلوه گر قد چو شمشادش به صد…
شمارهٔ ۱۷۵
به صورت ماه را گفتم شبی چون روی نیکویش وزین معنی بسی شرمندهام امروز از رویش به سرو جویباری ننگرد در بوستان دیگر به طرف …
شمارهٔ ۱۷۶
ترا یک بار اگر گیرم در آغوش کنم یکبارگی خود را فراموش چو گل پیراهنم چاکست چون نیست در آغوش من آن سرو قباپوش دهد از خضر و…
شمارهٔ ۱۷۷
منم آن عاشق سرگشته که بر خاک درش تا سرش خاک نشد یار نیامد به سرش هست زرین کمر و سیم تن آن شوخ مرا بی زر و سیم کجا دست رو…
شمارهٔ ۱۷۸
از عشق تو در ملالتم کاش این راز نهان نمی شدی فاش با غیر جفا و صلح تا چند با من تا کی ستیز و پرخاش تا چشم بدان نبیندت روی…
شمارهٔ ۱۷۹
با ناله و آه همنشین باش تا می باشی دلا چنین باش پیوسته به درد باش همدم همواره به داغ همنشین باش درمان طلبی مباش بی درد ش…
شمارهٔ ۱۸۰
به گلشن بگذرد گر با چنین قد و چنان عارض شود شرمنده سرو و گل از آن قد و از آن عارض ز قد خویش سرو و از رخ خود گل خجل گردد …