غزلیات
از مجموعه اشعار رفیق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
روزم سیاه شد ز نگاه کلاه دوز آه از نگاه چشم سیاه کلاه دوز گاهی ز دیدگاه ز دل خون چکاندم طرز نگاه گاه بگاه کلاه دوز از قد…
شمارهٔ ۱۶۲
بوده است ترا داغ نگاری نه و هرگز دل برده ز تو لاله عذاری نه و هرگز تا زلف تو شد دام به دام تو فتاده لاغرتر از این صید شک…
شمارهٔ ۱۶۳
به سینه خون شد و دلدار غافلست هنوز به این گمان که دل من مگر دلست هنوز گذشت بر من و تا باز بگذرد عمریست کز آب دیده ی من خ…
شمارهٔ ۱۶۴
شد سبزه ی خط از لب آن ماه لقاسبز چون سبزه که گردد ز لب آب بقا سبز گفتم ز خط سبز شود خوبیش افزون خط گرد لبش سر زد و شد گف…
شمارهٔ ۱۶۵
گر دهد بلبل ز شوق روی گل جان در قفس به که گل را در گلستان بنگرد با خار و خس نه گلم باشد تمنا نه گلستانم هوس گل مرا روی ت…
شمارهٔ ۱۶۶
غیر از سگ درش ز کسی حال ما مپرس احوال آشنا بجز از آشنا مپرس اسرار عشق را خبر از بلهوس مگیر از مدعی حقیقت این مدعا مپرس م…
شمارهٔ ۱۶۷
نمود چون مه نو رخ ز طرف بام افسوس ندیدم آن مه بی مهر را تمام افسوس گرفت جان پی جانان و من بدین حسرت که بر کدام خورم حیف …
شمارهٔ ۱۶۸
گر بهای می ستاند خرقه پیر میفروش خرقه را بفروش [و] در پیرانهسر جامی بنوش از پی ترک سماع و منع می ای محتسب هر نفس مخروش…
شمارهٔ ۱۶۹
شکر کز انجام خوب و خوبتر ز آغاز خویش سازگاری یافتم از طالع ناساز خویش ذره بودم آفتابم همنشین خویش کرد صعوه بودم شاهبازم …
شمارهٔ ۱۷۰
ای همه جای تو خوش ای همه اعضای تو خوش رخ زیبای تو نیکو قد رعنای تو خوش سرو خوش باشد و گل لیک نباشد گل و سرو چون رخ دلکش …