غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۱۱
سروی که ازو و حور و پری بار برند اوست ماهی که ازو خلق دل زار برند اوست گرد دهن چون شکرش گرد، که امروز تنگی که ازو قند به…
غزل شمارهٔ ۱۱۲
آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوست و آن یار سر کشید که تن خاک پای اوست گر زانکه عاشقی به مثل خاک دوست شد ما خاک آن سگیم …
غزل شمارهٔ ۱۱۳
آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوست با رخ او جان ما، در دل ما جای اوست او همه نورست، از آن شد همه چشمی برو او همه جانست، از آ…
غزل شمارهٔ ۱۱۴
مرا سر بلندی ز سودای اوست سری دوست دارم که در پای اوست مزاج دلم گرم از آن میشود که بر مهر روی دلارای اوست مرا زیبد ار ل…
غزل شمارهٔ ۱۱۵
دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوست بر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست دل را چه قدر و قیمت و جان چیست؟ کین دو رفت وندر خج…
غزل شمارهٔ ۱۱۶
در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟ غلطست این، که به غیر از تو نپندارم هست حیفت آمد که: دمی بی غم هجران باشم زانکه ا…
غزل شمارهٔ ۱۱۷
پیداست حال مردم رند، آن چنان که هست خرم دلی که فاش کند هر نهان که هست میخواره گنج دارد و مردم بر آن که: نه زاهد نداشت چ…
غزل شمارهٔ ۱۱۸
ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هست میپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست چشم گریانم ز هجر عارض گل رنگ او ابر نیسان را ه…
غزل شمارهٔ ۱۱۹
ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هست سری چنین نه همانا بر آستانی هست بیا، که با گل رویت فراغتی دارم ز هر گلی که به باغی و…
غزل شمارهٔ ۱۲۰
هر کرا با تو نه پیوندی و پیمانی هست نتوان گفت که در قالب او جانی هست باز جستیم و نشد روشن ازین چار کتاب آیت این نمک و لط…