پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۸۸۷
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۱۰۱

هم ز وصف لبت زبان خجلست هم ز زلف تو مشک و بان خجلست تا دهان و رخ ترا دیدند غنچه دل تنگ و ارغوان خجلست دل به جان از رخ تو…

۱۰۱

غزل شمارهٔ ۱۰۲

انجمن شهر ملای گلست باده بیاور، که صلای گلست نالهٔ مرغان سحرخوان به صبح از سر عشقت، نه برای گلست بر رخ خوبان جهان خط کشی…

۱۰۲

غزل شمارهٔ ۱۰۳

از جام عشق بین همه باغ و بهار مست دوران دهر عاشق و لیل و نهار مست ناهید در هبوط و قمر در شرف خراب خورشید در طلوع و فلک ذ…

۱۰۳

غزل شمارهٔ ۱۰۴

دل مست و دیده مست و تن بی‌قرار مست جانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟ تلخست کام ما ز ستیز تو، ای فلک ما را شبی بر آن ل…

۱۰۴

غزل شمارهٔ ۱۰۵

روی تو، که قبلهٔ جهانست از دیدهٔ من چرا نهانست؟ جایی به جز از درت ندارم گر درنگری، به جای آنست در دل زده‌ای تو آتش عشق و…

۱۰۵

غزل شمارهٔ ۱۰۶

حسن خوبان عزیز چندانست که رخ یوسفم به زندانست باش، تا او به تخت مصر آید که بخندد لبی که خندانست بگذارد ز دل زلیخا را گر …

۱۰۶

غزل شمارهٔ ۱۰۷

درد دلم را طبیب چاره ندانست مرهم این ریش پاره پاره ندانست راز دلم را به صبر، گفت: بپوشان حال دل غرقه از کناره ندانست طال…

۱۰۷

غزل شمارهٔ ۱۰۸

این باغ سراسر همه پر باد وزانست جنبیدن این شاخ درخشان همه زانست او را نتوان دید، که صورت نپذیرد هر چند که صورتگر رخسار ر…

۱۰۸

غزل شمارهٔ ۱۰۹

عشق روی تو نه در خورد دل خام منست کاول حسن تو و آخر ایام منست از تو دارم هوسی در دل شوریده، ولی راه عشقت نه به پای دل در…

۱۰۹

غزل شمارهٔ ۱۱۰

گر به دست آوریم دامن دوست همه او را شویم و خود همه اوست آنکه او را در آب می‌جویی همچو آیینه با تو رو در روست تو تویی خود…

۱۱۰
۱۱/۸۹