الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
اندر ره عشق اگر شوی صادق تو بی درد سر نطق شوی ناطق تو گر حضرت عشق را شدی لایق تو معشوق تو و عشق تو و عاشق تو
شمارهٔ ۱۴۲
ای دیدهٔ من فدای خاک در تو گر فرمایی به دیده آیم بر تو عشقت گوید که تو نداری سرما بی سر بادا هرک ندارد سرِ تو
شمارهٔ ۱۴۳
از شربت عشق تست دل مست شده در پای هوای تست جان پست شده گر بر سر لطف خود ببستی ما را از پای فتاده گیر وزدست شده
شمارهٔ ۱۴۴
ای دل برو از عقیلهٔ عقل برَه تسلیم شو وز حیلهٔ عقل برَه تا با عقل عقیله حاصل داری عاشق شو و از عقیلهٔ عقل برَه
شمارهٔ ۱۴۵
کردم نظری به سوی او دزدیده نادیده ستد جان و دلم را دیده مسکین باشد کسی که بیند رویش وانگه نشود زعشق او شوریده
شمارهٔ ۱۴۶
دل در سر زلف تست پابست شده می بینم نام و ننگ از دست شده روزی به میان حاجبانم بینی مانندهٔ چشم خویشتن مست شده
شمارهٔ ۱۴۷
در عشق وجود خویش بگذار و برَه خود را همگی به عشق بسپار و بره چیزی است میان تو و مقصود حجاب کان را منی است نام، بگذار و ب…
شمارهٔ ۱۴۸
در عشق دلی باید و جانی زنده کان را باید به درد دل سازنده ور زانک تو کنج عافیت می طلبی رو رو که تو عشق را نشایی بنده
شمارهٔ ۱۴۹
در صحرا شو که عشق در صحرا به ناپیدا شو که مرد ناپیدا به در بوتهٔ نیستی رو و پاک بسوز عاشق کروکور و لنگ و نابینا به
شمارهٔ ۱۵۰
تو مونس آن شبان تاریک نئی لاغر شده همچو موی باریک نئی عاشق نئی و به عشق نزدیک نئی تو قیمت عاشقان چه دانی که نئی