غزلیات
از مجموعه اشعار عبید زاکانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۱
لطف تو از حد برون حسن تو بی منتهاست نیش تو نوش روان درد تو درمان ماست عشق تو بر تخت دل حاکم کشور گشای مهر تو بر ملک جان …
غزل شمارهٔ ۱۲
خوشا کسی که ز عشقش دمی رهایی نیست غمش ز رندی و میلش به پارسایی نیست دل رمیدهٔ شوریدگان رسوایی شکستهایست که در بند مومیا…
غزل شمارهٔ ۱۳
جفا مکن که جفا رسم دلربایی نیست جدا مشو که مرا طاقت جدایی نیست مدام آتش شوق تو در درون منست چنانکه یک دم از آن آتشم رهای…
غزل شمارهٔ ۱۴
دلداده را ز تیر ملامت گزند نیست دیوانه را طریقهٔ عاقل پسند نیست از درد ما چه فکر وز احوال ما چه باک آنرا که دل مقید و پا…
غزل شمارهٔ ۱۵
ما را ز شوق یار به غیر التفات نیست پروای جان خویش و سر کاینات نیست از پیش یار اگر نفسی دور میشوم هر دم که میزنم ز حساب…
غزل شمارهٔ ۱۶
ترک سرمستم که ساغر میگرفت عالمی در شور و در شر میگرفت عکس خورشید جمالش در جهان شعله میزد هفت کشور میگرفت چون صبا بر …
غزل شمارهٔ ۱۷
رمید صبر و دل از من چو دلنواز برفت چه چاره سازم از این پس چو چارهساز برفت سوار گشته و عمدا گرفته باز به دست نموده روی ب…
غزل شمارهٔ ۱۸
سیاه چرده بتم را نمک ز حد بگذشت عتاب او چو جفای فلک ز حد بگذشت لطافت لب و دندان و مستی چشمش چو می پرستی ما یک به یک ز حد…
غزل شمارهٔ ۱۹
ز سنبلی که عذارت بر ارغوان انداخت مرا به بیخودی آوازه در جهان انداخت ز شرح زلف تو موئی هنوز نا گفته دلم هزار گره در سر ز…
غزل شمارهٔ ۲۰
مرا ز وصل تو حاصل به جز تمنا نیست خیال زلف تو بستن خلاف سودا نیست وفا ز عهد تو میجست دوش خاطر من جواب داد که خود این متا…