غزلیات
از مجموعه اشعار عمادالدین نسیمی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱ - سرزنش گمکردهراهان
مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکی است ای غلط کرده ره کوچه ما! خانه یکی است هرکس از جام ازل گرچه به نوعی مستند چشم مست تو …
شمارهٔ ۴۲
تعالی الله از این صورت که عین ذات پرمعنی است دل محروم از این صورت دو چشم جان پرتابی ست بخوان لا تسجدوا للشمس و امر ذات ح…
شمارهٔ ۴۳
آن که بر لوح رخت خط الهی دانست بنده عشق الهی شد و شاهی دانست آن که می گفت که روی تو به مه می ماند چون نظر کرد به روی تو …
شمارهٔ ۴۴
چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوست مستی دیر و باده ز جام شراب اوست رویت که صبح صادق شهر وجود ماست از هر طرف که می نگرم…
شمارهٔ ۴۵
ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوست خوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست تن در جفای او نه و از غم مدار باک کاین غصه و جفا همه…
شمارهٔ ۴۶
مطلع نور تجلی آفتاب روی اوست لیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست قاب قوسینی که در معراج دید آن شب رسول گر به چشم دل …
شمارهٔ ۴۷
بیار باد صبا شمه ای ز طره دوست که آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست کجایی ای صنم چین! که اشک دیده من به جست و جوی وصالت همیشه …
شمارهٔ ۴۸
الله الله این چه نور است آفتاب روی دوست این چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست چشم من جز روی او، روی که آرد در نظر؟ کآن…
شمارهٔ ۴۹
لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست «کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست چشمه حیوان کز او شد زنده جاوید خضر در بهشت روی …
شمارهٔ ۵۰
غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیست این سخن آسوده بر ساحل کجا داند که چیست حال آن زلف پریشان بشنو از من مو به مو آن پ…