غزلیات
از مجموعه اشعار عمادالدین نسیمی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱
بیا ای احسن صورت! بیا ای اکمل معنی به میدان الوهیت که داری جای این دعوی وصالت جنت عدن است در دل اهل جنت را جز این صورت ن…
شمارهٔ ۲۸۲
زلف را بر هر دو رخ جا می کنی غارت جان، قصد دلها می کنی می دهی ساغر ز چشم پرخمار سالکان را مست و شیدا می کنی در جهان از ز…
شمارهٔ ۲۸۳
جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نی یحیی العظام و هی رمیم بفضل حی از زهد باریا چو نشد کار ما تمام ماییم بعد از این و خرابات و…
شمارهٔ ۲۸۴
اگر میرم ز ناز نازنینی برافشانم ز شادی آستینی غلام نکهت آن زلف گردم که سنبل هست پیشش خوشه چینی روم در گوشه ای چون مردم چ…
شمارهٔ ۲۸۵
زهی چشم و زهی ابرو، زهی روی زهی خط و زهی خال و زهی موی زهی حسن و زهی لطف و زهی خلق زهی عدل و زهی احسان زهی خوی زهی فر و …
شمارهٔ ۲۸۶
پاک دار آینه ات آینه اللهی گر در آیینه جان صورت حق می خواهی گر شوی خاک نشین بر در میخانه چو ما ملک جاوید بدست آری و شاهن…
شمارهٔ ۲۸۷
گر تو عاشق می شوی بر «واو» شو بر «جیم » و «هی » «وجه » را می شو تو عاشق کن نظر در «ری » و «خی » «رخ » مثال ماه باشد، لب …
شمارهٔ ۲۸۸
از می عشقش کنون مستم نه هی بی می عشقش دمی هستم نه هی جز کمند زلف عنبرچین او نقش زناری دگر بستم نه هی ای که می گویی به جا…
شمارهٔ ۲۸۹
ز سودای سر زلفش سرم دنگ است و سودایی بیا ای دنگه سر صوفی! ببین تا در چه سودایی تو دنگ باده و بنگی نه از عشق خدا دنگی از …
شمارهٔ ۲۹۰
ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلارایی چه باشد چاره کارم؟ نمی دانم، دل آرایی ز سودای سیه چشمان مکن عیب من، ای ناصح که در…