غزلیات
از مجموعه اشعار عمادالدین نسیمی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برون وز گریبانش سحرگه آفتاب آید برون گفتمش: بر عارضت آن قطره های ژاله چیست؟ زیر لب خند…
شمارهٔ ۲۳۲
روی خداست ای صنم روی تو، رای من ببین وز رخ همچو مصحفت فال برای من ببین یار به عشوه خون من خورد و حلال کردمش جور و جفای ا…
شمارهٔ ۲۳۳
عاقل دانا بیاب آیت سحر مبین چشم خرد باز کن در رخ یارم ببین مصحف حق روی اوست حبل متین موی اوست بیخرد و گمره است هر که ندا…
شمارهٔ ۲۳۴
ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چین بستد از ملکت روم وز حبش لشکر چین چین به چین نافه چین کرده به چین گل برچین نرگسش خفته و…
شمارهٔ ۲۳۵
ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنین سرو اگر گویم قدت را، راستی هست آن چنین خلقت جان از ازل بود از لب شیرین تو در جه…
شمارهٔ ۲۳۶
عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنین ور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین بار زلفت می کشم بر جان و دل تا زنده ام عاشق سرباز…
شمارهٔ ۲۳۷
ندا آمد به جان از چرخ پروین که بالا رو چو دزد بسته منشین کسی اندر سفر چندین نماند جدا از شهر و از یاران پیشین ندای «ارجع…
شمارهٔ ۲۳۸
آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار او باشد که اندازد نظر در آینه رخسار او از مصحف رویش بخوان سی و دو حرف لم یزل تا ره بری ب…
شمارهٔ ۲۳۹
زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در او خط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او بی شمع رویت کی برد جان ره به نور معرف…
شمارهٔ ۲۴۰
نگارا بیسر زلفت پریشانم، به جان تو به جز زلفت نمیخواهد دل و جانم، به جان تو به زلف عنبرافشان، کن علاج ما کزین بهتر علا…