غزلیات
از مجموعه اشعار عمادالدین نسیمی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱ - نکوهش دزدان لباس روحانیت
ای دل ار پختهٔ عشقی، طمعِ خام مکن همدمِ باده شو و جز هوسِ جام مکن از رهِ خویشپرستی قدمی بیرون نِهْ قطع این منزل و ره جز…
شمارهٔ ۲۲۲
قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکن مرد این سودا نه ای با دلبر ای دل هی مکن دولت بوسیدن پایش تمنا می کنی زین هوس تا سر ن…
شمارهٔ ۲۲۳
با بخت سعد یارم چون هست یار با من شادی چو آن من شد، غم را چه کار با من؟ پیرامن دل من غم را چه زهره گشتن چندان که همنشین …
شمارهٔ ۲۲۴
گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار من سرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من مست جمال خود کند عالم امر و خلق را برقع اگر برافکند س…
شمارهٔ ۲۲۵ - ستایش فضلالله نعیمی
گر شبی بازآید از در شمع جان افروز من بر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من گر مرا روزی خیالش روی بنماید به خواب مطلع اقبال گ…
شمارهٔ ۲۲۶
ای دهانت پسته خندان من خاک پایت چشمه حیوان من زلف و رخسار تو، ای خورشید حسن! لیلة القدر و مه تابان من جان شیرینم فدای لع…
شمارهٔ ۲۲۷
آن شهنشاهم که از نطق «هی العلیا»ی من ما سوی الله نقطه ای آمد به زیر پای من آفتاب وحدتم من زان که در صبح طلوع کثرت ذرات ش…
شمارهٔ ۲۲۸
ای در بلا فتاده دل مبتلای من کس را مباد هیچ بلا چون بلای من از درد عشق یار چنان مبتلا شدم کاندر جهان طبیب نداند دوای من …
شمارهٔ ۲۲۹
با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برون آفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون گر شبی طالع شود بر بام چون بدرالدجا تا صباح …
شمارهٔ ۲۳۰
گر شبی ماه من از ابر نقاب آید برون دیگر از شرمش عجب گر آفتاب آید برون گر به جای خواب گیرد صورتش جا در نظر دیده می شویم ب…