غزلیات
از مجموعه اشعار عمادالدین نسیمی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
بیا که بیتو مرا این جهان نمیباید به جز وصال تو ما را جنان نمیباید زمانه ملک سلیمانم ار دهد بیتو نخواهم آن که مرا بی…
شمارهٔ ۱۴۲
آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندید محروم شد زجنت و حور و لقا ندید بینا به نور معرفت حق کجا شود آن دیده ای که در همه اشیا…
شمارهٔ ۱۴۳
کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسید دم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید دوش بر بوی تو دادم هر نفس جانی به باد گر ز من با…
شمارهٔ ۱۴۴
جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسید تا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید آن که از دست غمت خون جگر نوش نکرد از کف ساقی م…
شمارهٔ ۱۴۵
ساقی سیمین برآمد باده میباید کشید حرف رندی بر سر سجاده میباید کشید روی ننماید، چو بر آیینه باشد نقش زنگ صورت آیینه دل،…
شمارهٔ ۱۴۶
شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟ گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟ جان با خیال لعلش گوید غم دل، آری با غنچه حال بلبل غیر…
شمارهٔ ۱۴۷
روشن است این و راست میگوید آن که «مه روی ماست» میگوید سرو را، یار، «اگر نه عاشق ماست پای در گل چراست؟» میگوید سنبلش گ…
شمارهٔ ۱۴۸
کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بار نیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار گر همی داری به دل روز وصالت دوست دوست خیز و مثل…
شمارهٔ ۱۴۹
مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمار ساقیا این مست را پیمانه دردی بیار گر کشد عشقت به پای دار، ای عاشق دمی پای دار آنجا چو…
شمارهٔ ۱۵۰
در خرابات عشق وقت سحر راه بردم از آن که بد رهبر در خرابات پیر عشقم گفت اندرون آ، چه می کنی بر در؟ در خرابات رفتم و دیدم …