غزلیات
از مجموعه اشعار عمادالدین نسیمی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
قبله عشاق عارف صورت رحمان بود جان و دل در عشق جانان باختن خوب آن بود پیش روی خوبرویان سجده می آرم، فقیه! قبله ای کی به ز…
شمارهٔ ۱۳۲
آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجود در لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود صورتی بر زد ز باد و خاک بر آتش قرار چون ندید آن …
شمارهٔ ۱۳۳
بازآ که بی رویت شدم سیر از جهان و جان خود یارب مبادا هیچ جان دور از بر جانان خود ای گنج حسن دلبران ویران شد از عشقت دلم …
شمارهٔ ۱۳۴
نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خود رحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود سایه طوبی ز قدت بر سر اندازم شبی تا که برخوردار باش…
شمارهٔ ۱۳۵
آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمود یا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود در شب زلفت ز راه افتاده بودم ناگهان شمع روی شاهد غیب…
شمارهٔ ۱۳۶
گر ماه من شبی چون تابان قمر برآید باشد سر زوالش خورشید اگر برآید باد صبا چو زلفش برهم زند ز سودا دور از رخ چو ماهش دودم …
شمارهٔ ۱۳۷
شبی که ماه من از مطلع جمال برآید مه تمام ببینی که با کمال برآید نهال سرو بلندت به روضه گر بخرامد درخت سدره و طوبی ز اعتد…
شمارهٔ ۱۳۸
به جان وصل تو می‌خواهم ولیکن برنمی‌آید به دست عاشق این دولت به جان و سر نمی‌آید سر زلفش رها کردن، به جان، نتوان ز دست ای…
شمارهٔ ۱۳۹
مقام عشق مهرویان دل پردرد می‌باید دل پردرد جانبازان ز هستی فرد می‌باید طریق عشق آن دلبر به بازی کی توان رفتن ره مردان مر…
شمارهٔ ۱۴۰
مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمی‌باید چنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمی‌باید چو می در خُم همی‌جوشم، بدین سر پرده می‌پ…