قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۱
ای خواجه جهان حیل بسی داند وز غدر همی به جادویی ماند گر تو به مثل به ابر بر باشی زانجات به حیلهها فرو خواند تا هر چه بد…
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۲
هوشیاران ز خواب بیدارند گرچه مستان خفته بسیارند با خران گر به آبخور نشوند با دل پر خرد سزاوارند هستشان آگهی که نه ز گزا…
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۳
مرد چو با خویشتن شمار کند داند کاین چرخ می شکار کند مار جهان را چو دید مرد به دل دست کجا در دهان مار کند؟ مرد خرد همچو خ…
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۴
صبا باز با گل چه بازار دارد؟ که هموارش از خواب بیدار دارد به رویش همی بر دمد مشک سارا مگر راه بر طبل عطار دارد همی راز گ…
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۵
هر که جان خفته را از خواب جهل آوا کند خویشتن را گرچه دون است، ای پسر، والا کند هر کسی کهش خار نادانی به دل در خست نیش گ…
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۶
کسی کز راز این دولاب پیروزه خبر دارد به خواب و خور چو خر عمر عزیز خویش نگذارد جز آن نادان که ننگ جهل زیر پی سپر کردش کسی…
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۷
چون همی بودهها بفرساید بودنی از چه میپدید آید؟ زانکه او بوده نیست و سرمدی است کانچه بوده شود نمیپاید وانچه نابوده ناف…
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۸
آمد بهار و نوبت صحرا شد وین سال خورده گیتی برنا شد آب چو نیل برکهش میگون شد صحرای سیمگونش خضرا شد وان باد چون درفش دی و…
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۹
تا مرد خر و کور کر نباشد از کار فلک بیخبر نباشد داند که هر آن چیز کو بجنبد نابوده و بیحد و مر نباشد وان چیز که با حد و…
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۰
ای شده چاکر آن درگه انبوه بلند وز طمع مانده شب و روز بر آن در چو کلند بر در میر تو، ای بیهده، بسته طمعی از طمع صعبتر آن …