قصاید

از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۸۱

شعر

فهرست اشعار

چند گوئی که:چو ایام بهار آید گل بیاراید و بادام به بار آید روی بستان را چون چهرهٔ دلبندان از شکوفه رخ و از سبزه عذار آید…

در درج سخن بگشای بر پند غزل را در به دست زهد در بند به آب پند باید شست دل را چو سالت بر گذشت از شست و ز اند چو بردل مرد …

آزردن ما زمانه خو دارد مازار ازو گرت بیازارد وز عقل یکی سپر کن ارخواهی که‌ت دهر به تیغ خویش نگذارد تعویذ وفا برون کن از …

خردمند را می چه گوید خرد؟ چه گویدش؟ گوید «حذر کن ز بد» بدان وقت گوید همیش این سخن که‌ش از بد کنش جان و دل می‌رمد خرد بد …

کسی که قصد ز عالم به خواب و خور دارد اگر چه چهره‌ش خوب است طبع خر دارد بخر شمارش مشمارش، ای بصیر، بصیر اگرچه او به‌سر ان…

خوب یکی نکته یادم است زاستاد گفت «نگشت آفریده چیز به از داد» جان تو با این چهار دشمن بدخو نگرفت آرام جز به داد و به استا…

جان و خرد رونده بر این چرخ اخضرند یا هردوان نهفته در این گوی اغبرند؟ عالم چرا که نیست سخن گوی و جانور گرجان و عقل هر دو …

بالای هفت چرخ مدور دو گوهرند کز نور هر دو عالم و آدم منورند اندر مشیمهٔ عدم از نطفهٔ وجود هر دو مصورند ولی نامصورند محسو…

چند گردی گردم ای خیمهٔ بلند؟ چند تازی روز و شب همچون نوند؟ از پس خویشم کشیدی بر امید سالیان پنجاه و یا پنجاه و اند مکر و…

ای هفت مدبر که بر این پرده سرائید تا چند چو رفتید دگر باره برآئید؟ خوب است به دیدار شما عالم ازیرا حوران نکو طلعت پیروزه…

۷/۲۹