قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۱
ای زود گرد گنبد بر رفته خانهٔ وفا به دست جفا رفته بر من چرا گماشتهای خیره چندین هزار مست بر آشفته؟ این دشته بر کشیده هم…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۲
گشت جهان کودکی دوازده ساله از سمنش روی وز بنفشه گلاله آمد نازان ز هند مرغ بهاری روی نهاده به ما جغاله جغاله بیسلب و مفر…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۳
بدخو جهان تو را ندهد دسته تا تو ز دست او نشوی رسته بستهٔ هوا مباش اگر خواهی تا دیو مر تو را نگرد بسته دیو از تو دست خویش…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۴
بسی کردم گه و بیگه نظاره ندیدم کار دنیا را کناره نیابد چشم سر هرچند کوشی همی زین نیلگون چادر گذاره همی خوانند و میرانند…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۵
ای خورده خوش و کرده فراوان فره اکنون که رفت عمر چه گوئی که چه؟ ای بر جهنده کره، ز چنگال مرگ شو گر به حیله جست توانی بجه …
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۶
به فرش و اسپ و استام و خزینه چه افزاری چنین ای خواجه سینه؟ به خوی نیک و دانش فخر باید بدین پر کن به سینه اندر خزینه شکر …
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۷
مکر جهان را پدید نیست کرانه دام جهان را زمانه بینم دانه دانه به دام اندرون مخور که شوی خوار چون سپری گشت دانه چون خر لان…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸
داری سخنی خوب گوش یا نه؟ کامروز نه هشیاری از شبانه حکمت نتوانی شنود ازیرا فتنهٔ غزل نغزی و ترانه شد پرده میان تو و ان حک…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۹
بگسل رسن از بیفسار عامه مشغول چه باشی به بارنامه؟ تو خود قلم کردگار حقی احسنت و زهی هوشیار خامه قول تو خط توست، مر خرد …
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۰
جهان دامگاهی است بس پر چنه طمع در چنهٔ او مدار از بنه بباید گرستن بر آن مرغزار که آید به دام اندرون گرسنه سیه کرد بر من…