غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۶۱
تا به او روشن کنم سوز نهان خویشتن می زنم چون شمع در آتش زبان خویشتن عمرها شد پیش تیرش چون هدف ایستاده ام تا کند حال مرا …
شمارهٔ ۴۶۲ - قطعه
فلک رتبه سبحانقلی خان که باشد گدای درش قیصر روم و خاقان بخارا ز یمن قدوم شریفش زند خاک در چشم هندوصفاهان ز بهر جلوس وی ا…
شمارهٔ ۴۶۳
به دریا کرده ام خو موج آبم می توان گفتن به کف دارم سر بی تن حبابم می توان گفتن به شاخ شعله دارم آشیان مانند پروانه سمندر…
شمارهٔ ۴۶۴
نمی گردد صدای جود از اهل کرم بیرون نمی آید ازاین دریادلان عمریست نم بیرون سراب از حیله دنیاپرستان سر به صحرا زد سزای آنک…
شمارهٔ ۴۶۵
کرده ام چون غنچه سر در آستین خویشتن بخیه بر لب دارم از چین جبین خویشتن داغ همچون لاله دارد آرزوی دل مرا سوختم از آتش پهل…
شمارهٔ ۴۶۶
کرده ام بالین آسایش ز دست خویشتن خفته ام در سایه دیوار بست خویشتن تا به کی ای پسته مغزم را پریشان می کنی رفته ام من هم ب…
شمارهٔ ۴۶۷
اگر یک دم شود خالی ز موج می سبوی من نفس چون حلقه های دام پیچد بر گلوی من هوای کوچه گردی نیست فرزند مرا بر سر نمی آید به …
شمارهٔ ۴۶۸
مسجد در آی و تکیه به غیر از خدا مکن بر روی خلق چشم چو محراب وا مکن از کوی اهل جود گذر گرم چون سموم خود را چو سایه در ته …
شمارهٔ ۴۶۹
از مربی بس که رم خورده دل بدخوی من متکا تاری بود چسبیده بر پهلوی من می کند فرزند ناقابل پدر را منفعل گریه از بی حاصلی پا…
شمارهٔ ۴۷۰
شبی ای شمع در آغوش ما جا می توان کردن چو گل در گلشن ما سینه را وا می توان کردن چرا یک ره نظر بر عالم ای نوخط نمی سازی به…