غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱
آمد خزان نسیم گل و یاسمن نماند باد بهار رفت و هوای چمن نماند تاراج کرد باد خزان اهل باغ را در غنچه رنگ و در بر گل پیرهن …
شمارهٔ ۳۰۲
فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند در شاخسار برگ و به بلبل نوا نماند گلها چو غنچه مشت زر خود گره زدند در باغ روزگار گر دست …
شمارهٔ ۳۰۳
ساقیا برخیز از طاق طرب مینا فتاد ساغر می رفت از دست و نشاط از پا فتاد باغ از بی شبنمی در عهد ما گردید خشک گل سر خود را گ…
شمارهٔ ۳۰۴
نوبهار آمد تماشای گل و سنبل کنید نور چشم خود چو شبنم طرف روی گل کنید بر در گلزار گلچینان هجوم آورده اند خار دیوار چمن گل…
شمارهٔ ۳۰۵
نگار جامه فروشم کلاه پوش آمد گشاده چاک گریبان قبا به دوش آمد پیاله پر ز می ارغوان چو لاله رسید ز داغ سینه من خون دل به ج…
شمارهٔ ۳۰۶
مگو در انجمن مینا ز دست چرخ دون گرید به روز ماتم آینده خود شیشه خون گرید ز مرگ آشنایان نیست پروای بزرگان را کجا بر ماتم …
شمارهٔ ۳۰۷
نگاهم بی رخش گردید اشک و غنچه گل شد ز چشمم خار مژگانها پرید و بال بلبل شد به یاد روی او رفتم به باغ و ناله ها کردم فغانم…
شمارهٔ ۳۰۸
مرا هر شب تب هجران آن بدخو بسوزاند به هر پهلو که گردم بسترم پهلو بسوزاند به روی صفحه دل هر فسونی را که بنویسم دچارش گر ش…
شمارهٔ ۳۰۹
عقل و هوشم رفت تا آن تندخو خنجر کشید کاروان گردد روان جایی که آتش سرکشید دست افسوس است زنجیر نگه در کوی بخل حلقه نتواند …
شمارهٔ ۳۱۰
مرا نگاه تو عالی جناب خواهد کرد ستاره را نظرت آفتاب خواهد کرد گهی که پای سعادت نهی به خانه زین هلال ابروی خود را رکاب خو…