غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۷۱
دور از آن مژگان مرا دل سوی خنجر می رود از سر آن کو اگر پا می کشم سر می رود مال منعم می شود آخر نصیب دیگری هر چه در مینا …
شمارهٔ ۲۷۲
نگه مست تو خون دل احباب خورد تیغ بیداد تو از فرق اجل آب خورد از جهان گم شده مهر پدر و فرزندی ور نه دستم ز چه داری سر سهر…
شمارهٔ ۲۷۳
شنیدم زین دیار آن گل بسر عزم سفر دارد مرا همچون نسیم ناامیدی در بدر دارد نمی دانم که بی او حال زار من چه خواهد شد فلک در…
شمارهٔ ۲۷۴
جان ز دنبالش ز جسم ناتوانم می رود ای طبیبا خیر بادم کن که جانم می رود می نشینم بر سر راهش نمایان چون نشان هر کجا چون تیر…
شمارهٔ ۲۷۵
آئینه را جمال تو صاحب نظر کند عکس رخ تو بی خبران را خبر کند کوتاه کن حدیث پریشانی مرا کلکم مباد شکوه ز لطف تو سر کند خون…
شمارهٔ ۲۷۶
فصل خزان رسید ز گلها اثر نماند از بلبلان به باغ به جز بال و پر نماند کردیم عمر خویش چو گل صرف رنگ و بوی زاد رهی که بود ب…
شمارهٔ ۲۷۷
دوران تمام گشت اثر بر فلک نماند شد داغ کهنه و به نمکدان نمک نماند از چشم زرشناس بصارت وداع کرد امروز امتیاز به سنگ محک ن…
شمارهٔ ۲۷۸
مرغ دلم چو ناله کشیدن هوس کند چون غنچه عندلیب نفس در قفس کند ظالم به جستجوی ضعیفان بود مدام آتش همیشه آرزوی خار و خس کند…
شمارهٔ ۲۷۹
بی رخت گل به گلستان سر بی تن باشد غنچه بر شاخ هوا سنگ فلاخن باشد داغ در سینه گرمم چو نفس جا دارد منزل سوختگان گوشه گلخن …
شمارهٔ ۲۸۰
سرو را شمشاد قدش محو چون تصویر کرد آب را موج خرامش پای در زنجیر کرد ای دم صبح قیامت این همه تأخیر چیست پاس خاطر داریی صح…