رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۶۲۱
جان را جستم ببحر مرجان آمد در زیر کفی قلزم پنهان آمد اندر دل تاریک به راه باریک رفتم رفتم یکی بیابان آمد
رباعی شمارهٔ ۶۲۲
جان روی به عالم همایون آورد وز چون و چگونه دل به بیچون آورد آن راز که تاکنون همی بود نهان از زیر هزار پرده بیرون آورد
رباعی شمارهٔ ۶۲۳
جان کیست که او بدیده کار تو کند یا دیده و دل که او شکار تو کند گر از سر گور من برآید خاری آن خار به عشق خار خار تو کند
رباعی شمارهٔ ۶۲۴
جان محرم درگاه همی باید برد دل پر غم و پر آه همی باید برد از خویش به ما راه نیابی هرگز از ما سوی ما راه همی باید برد
رباعی شمارهٔ ۶۲۵
جانم ز هواهای تو یادی دارد بیرون ز مرادها مرادی دارد بر باد دهم خویش در این بادهٔ عشق کاین باده ز سودای تو بادی دارد
رباعی شمارهٔ ۶۲۶
جانیکه در او از تو خیالی باشد کی آن جان را نقل و زوالی باشد مه در نقصان گرچه هلالی باشد نقصان وی آغاز کمالی باشد
رباعی شمارهٔ ۶۲۷
جائیکه در او چون نگاری باشد کفر است که آنجای قراری باشد عقلی که ترا بیند و از سر نرود سر کوفته به که زشت ماری باشد
رباعی شمارهٔ ۶۲۸
جز دمدمهٔ عشق تو در گوش نماند جان را ز حلاوت ازل هوش نماند بیرنگی عشق رنگها را آمیخت وز قالب بیرنگ فراموش نماند
رباعی شمارهٔ ۶۲۹
جز صحبت عاشقان و مستان مپسند دل در هوس قوم فرومایه مبند هر طایفهات بجانب خویش کشند زاغت سوی ویرانه و طوطی سوی قند
رباعی شمارهٔ ۶۳۰
چشمت صنما هزار دلدار کشد آن غمزهی زیر او همه زار کشد شاهان زمانه خصم بر دار کنند آن نرگس بیدار تو بی دار کشد