رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۶۱۱
نایی ببرید از نیستان استاد با نه سوراخ و آدمش نام نهاد ای نی تو از این لب آمدی در فریاد آن لب را بین که این لبت را دم دا…
رباعی شمارهٔ ۶۱۲
بانگ مستی ز آسمان میآید مستی ز فلک نعرهزنان میآید از نعرهٔ او جان جهان میشورد کان جان جهان از آن جهان میآید
رباعی شمارهٔ ۶۱۳
تنها بمرو که رهزنان بسیارند یک جان داری و خصم جان بسیارند خصم جان را جان و جهان میخوانی گولان چو تو در این جهان بسیارند
رباعی شمارهٔ ۶۱۴
تو جانی و هر زنده غم جان بکشد هر کان دارد منت آن بکشد هرجان که چو کارد با تو در بند زر است گر تیغ زنی از بن دندان بکشد
رباعی شمارهٔ ۶۱۵
تو هیچ نهای و هیچ توبه ز وجود تو غرق زیانی و زیانت همه سود گوئیکه مرا نیست به جز خاک بدست ای بر سر خاک جمله افلاک چه سو…
رباعی شمارهٔ ۶۱۶
تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید از چنبر تن گذشت و بر قلب رسید آن پوست نگر که مغزها را بخلید و آن پرده نگر که پردهها را بدرید
رباعی شمارهٔ ۶۱۷
جامی که بگیرم میش انوار بود بیتی که بگویم همه اسرار بود در هر طرفی که بنگرد دیدهٔ من بیپرده مرا ضیاء دلدار بود
رباعی شمارهٔ ۶۱۸
جانا تبش عشق به غایت برسید از شوق تو کارم به شکایت برسید ارزانکه نخواهی که بنالم سحری دریاب که هنگام عنایت برسید
رباعی شمارهٔ ۶۱۹
جان باز که وصل او به دستان ندهند شیر از قدح شرع به مستان ندهند آنجا که مجردان بهم مینوشند یک جرعه به خویشتنپرستان ندهن…
رباعی شمارهٔ ۶۲۰
جان چو سمندرم نگاری دارد در آتش او چه خوش قراری دارد زان بادهٔ لبهاش بگردان ساقی کز وی سر من عجب خماری دارد