رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۵۸۱
برقی که ز میغ آن جهان روی نمود چون سوختهای نیست کرا دارد سود از هر دو جهان سوختهای میبایست کان برق که میجهد در او گی…
رباعی شمارهٔ ۵۸۲
بر گور من آن کو گذرد مست شود ور ایست کند تا بابد مست شود در بحر رود بحر به مد مست شود در خاک رود گور و لحد مست شود
رباعی شمارهٔ ۵۸۳
بر یار نظر کنم خجل میگردد ور ننگرمش آفت دل میگردد در آب رخش ستارگان پیدایند بیآب وی آبم همه گل میگردد
رباعی شمارهٔ ۵۸۴
بس درمانها کان مدد درد شود بس دولتها که روی از آن زرد شود خوف حق آن بود کز آن گرم شوی خوف آن نبود که گرم از آن سرد شود
رباعی شمارهٔ ۵۸۵
بسیار تو را خستهروان باید شد و انگشتنمای این و آن باید شد گر آدمییی بساز با آدمیان ور خود مَلَکی، بر آسمان باید شد
رباعی شمارهٔ ۵۸۶
بشنو اگرت تاب شنیدن باشد پیوستن او ز خود بریدن باشد خاموش کن آنجا که جهان نظر است چون گفتن ایشان همه دیدن باشد
رباعی شمارهٔ ۵۸۷
بعضی به صفات حیدر کرارند بعضی دیگر ز زخم تو بیمارند عشقت گوید درست خواهم در راه گویی تو که نی شکستگان بسیارند
رباعی شمارهٔ ۵۸۸
بویت آمد، گریز را روی نماند پرهیز و گریز جز بدانسوی نماند از بوی تو رنگ و بوی ما میدزدند تا کار چنان شد که ز ما بوی ن…
رباعی شمارهٔ ۵۸۹
بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد بدبخت چو خار تیز و سرکش باشد از صحبت گل خار ز آتش برهد وز صحبت خار گل در آتش باشد
رباعی شمارهٔ ۵۹۰
بیبحر صفا گوهر ما سنگ آمد بیجان جهان جان و جهان تنگ آمد چون صحبت دوست صیقل جان و دلست در جان گیرش که رافع زنگ آمد