رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۱۱
این فتنه که اندر دل تنگ است ز چیست وین عشق که قد از او چو چنگست ز چیست وین دل که در این قالب من هر شب و روز با من ز برای…
رباعی شمارهٔ ۲۱۲
این فصل بهار نیست فصلی دگر است مخموری هر چشم ز وصلی دگر است هرچند که جمله شاخها رقصانند جنبیدن هر شاخ ز اصلی دگر است
رباعی شمارهٔ ۲۱۳
این گرمابه که خانهٔ دیوانست خلوتگه و آرامگه شیطانست دروی پریی، پری رخی پنهانست پس کفر یقین کمینگه ایمانست
رباعی شمارهٔ ۲۱۴
این مستی من ز بادهٔ حمرا نیست وین باده به جز در قدح سودا نیست تو آمدهای که بادهٔ من ریزی من آن باشم که بادهام پیدا نیس…
رباعی شمارهٔ ۲۱۵
این من نه منم آنکه منم گوئی کیست گویا نه منم در دهنم گوئی کیست من پیرهنی بیش نیم سر تا پای آن کس که منش پیرهنم گوئی کیست
رباعی شمارهٔ ۲۱۶
این نعره عاشقان ، ز شمع طرب است شمع آمد و پروانه خموش ، این عجب است اینک شمعی که برتر از روز و شب است بشتاب تو جان ، که …
رباعی شمارهٔ ۲۱۷
این همدم اندرون که دم میدهدت امید رسیدن به حرم میدهدت تو تا دم آخرین دم او میخور کان عشوه نباشد ز کرم میدهدت
رباعی شمارهٔ ۲۱۸
ای هر بیدار با خبرهای تو خفت ای هرکه بخفت در بر لطف تو خفت ای آنکه به جز تو نیست پیدا و نهفت از بیم تو بیش از این نمیآرم…
رباعی شمارهٔ ۲۱۹
ای هرچه صدف بستهٔ دریای لبت وی هرچه گهر فتاده در پای لبت از راهزنان رسیده جانم تا لب گر ره ندهی وای من و وای لبت
رباعی شمارهٔ ۲۲۰
ای همچو خر و گاو که و جو طلبت تا چند کند سایس گردون ادبت لب چند دراز میکنی سوی لبش هر گنده دهان چشیده از طعم لبت