پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۲۱۹

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

ای هرچه صدف بستهٔ دریای لبت
وی هرچه گهر فتاده در پای لبت
از راهزنان رسیده جانم تا لب
گر ره ندهی وای من و وای لبت

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید