رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۱
بر گلشن یارم گذرت بایستی بر چهرهٔ او یک نظرت بایستی در بیخبری گوی ز میدان بردی از بیخبریها خبرت بایستی
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۲
بنمای به من رخت بکن مردمی ای تا لاف زنم که دیدهام خرمی ای ای جان جهان از تو چه باشد کمی ای کز دیدن تو شاد شود آدمی ای
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۳
بوئی ز تو و گل معطر نی نی با دیدنت آفتاب و اختر نی نی گوئی که شب است سوی روزن بنگر گر تو بروی شب است دیگر نی نی
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۴
بیآتش عشق تو نخوردم آبی بینقش خیال تو ندیدم آبی در آب تو کوست چون شراب نابی مینالم و میگردم چون دولابی
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۵
بیچاره دلا که آینهٔ هر اثری گر سر کشی از صفات با دردسری ای آینهای که قابل خیر وشری زان عکس ترا چه غم که تو بیخبری
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۶
بیجهد به عالم معانی نرسی زنده به حیات جاودانی نرسی تا همچو خلیل آتش اندر نشوی چون خضر به آب زندگانی نرسی
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۷
بیخود باشی هزار رحمت بینی با خود باشی هزار زحمت بینی همچون فرعون ریش را شانه مکن گر شانه کنی سزای سبلت بینی
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۸
بیرون نگری صورت انسان بینی خلقی عجب از روم و خراسان بینی فرمود که ارجعی رجوع آن باشد بنگر به درون که بحر انسان بینی
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۹
پیش آی خیال او که شوری داری بر دیدهٔ من نشین که نوری داری در طالع خود ز زهره سوری داری در سینه چو داود زبوری داری
رباعی شمارهٔ ۱۸۱۰
بینام و نشان چون دل و جانم کردی بیکیف طرب دست زنانم کردی گفتم به کجا روم که جان را جانیست بیجا و روان همچو روانم کردی