رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۱
بازآی که تا به خود نیازم بینی بیداری شبهای درازم بینی نی نی غلطم که خود فراق تو مرا کی زنده رها کند که بازم بینی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۲
با زهره و با ماه اگر انبازی رو خانه ز ماه ساز اگر میسازی بامی که به یک لگد فرو خواهد شد آن به که لگد زنی فرو اندازی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۳
با صورت دین صورت زردشت کشی چون خر نخوری نبات و بر پشت کشی گر آینه زشتی ترا بنماید دیوانه شوی بر آینه مشت کشی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۴
با قلاشان چو رد نهادی پائی در عشق چو پخت جان تو سودائی رنجه مشو و به هیچ جائی مگریز میدان که از این سپس نگنجی جائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۵
بالا شجری لب شکر و دل حجری زنجیر سری، سیمبری رشک پری چون برگذری درنگری دل ببری چشمت مرساد سخت زیبا صوری
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۶
تو میخندی بهانهای یافتهای در خانهٔ خود دام و دغل بافتهای ای چشم فراز کرده چون مظلومان در حیله و مکر موی بشکافتهای
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۷
جانم ز طرب چون شکر انباشتهای چون برگ گل اندر شکرم داشتهای امروز مرا خنده فرو میگیرد تا در دهنم چه خندهها کاشتهای
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۸
خوش خوش صنما تازه رخان آمدهای خندان بدو لب لعل گزان آمدهای آن روز دلم ز سینه بردی بس نیست کامروز دگر به قصد جان آمدها…
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۹
در باغ درآ با گل اگر خار نهای پیش آر موافقت گر اغیار نهای چون زهر مدار روی اگر مار نهای این نقش بخوان چو نقش دیوار نه…
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۰
گر آب دهی نهال خود کاشتهای ور پست کنی مرا تو برداشتهای خاکی بودم به زیر پاهای خسان همچون فلکم مها تو افراشتهای