رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۱
ای کوران را به لطف ره بین کرده وی گبران را پیشرو دین کرده درویشان را به ملک خسرو کرده وی خسرو را بردهٔ شیرین کرده
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۲
ای میر ملیحان و مهان شیی الله وی راحت و آرامش جان شیی الله ای آنکه بهر صبح به پیش رخ تو میگوید خورشید جهان شیی الله
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۳
باز آمد یار با دلی چون خاره وز خارهٔ او این دل من صد پاره در مجلس من بودم و عشقش چون چنگ اندر زد چنگ در من بیچاره
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۴
بازیچهٔ قدرت خدائیم همه او راست توانگری گدائیم همه بر یکدگر این زیادتی جستن چیست آخر ز در یکی سرائیم همه
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۵
بفروخت مرا یار به یک دسته تره باشد که مرا واخرد آن یار سره نیکو مثلی زده است صاحب شجره ارزان بفروشد آنکه ارزان بخره
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۶
بیگانه شوی ز صحبت بیگانه بشنو سخن راست از این دیوانه صد خانه پر از شهد کنی چون زنبور گر زانکه جدا کنی ز اینان خانه
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۷
بیگاه شد و دل نرهید از ناله روزی نتوان گفت غم صد ساله ای جان جهان غصهٔ بیگاه شدن آنکس داند که گم شدش گوساله
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۸
تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه روزی شنوی کز غم عشقت ایماه گویند بشد فلان که انالله
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۹
تو آبی و ما جمله گیاییم همه تو شاهی و ما جمله گداییم همه گوینده توی و ما صداییم همه جوینده توی چرا نیاییم همه
رباعی شمارهٔ ۱۶۲۰
تو توبه مکن که من شکستم توبه هرگز ناید ز جان مستم توبه صدبار و هزاربار بستم توبه خون میگرید ز دست دستم توبه