رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۱
ای یار بیا و بر دلم بر میزان وی زهره بیا و از رخم زر میزان آنان که میان ما جدائی جستند دیوار بد و نمای و گو سر میزن
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۲
ای یک قدح از درد تو دریای جهان گم کرده جهان از تو سر و پای جهان خواهد که جهان ز عشق تو پرگیرد ای غیرت تو ببسته پرهای جها…
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۳
با دل گفتم اگر بود جای سخن با دوست غمم بگو در اثنای سخن دل گفت به گاه وصل با یار مرا نبود ز نظاره هیچ پروای سخن
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۴
با دل گفتم عشق تو آغاز مکن بازم در صد محنت و غم باز مکن دل تیرهگیی کرد و بگفت ای سره مرد معشوق شگرفست برو ناز مکن
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۵
باغست و بهار و سرو، عالی ای جان ما مینرویم از این حوالی، ای جان بگشای نقاب و در فروبند کنون ماییم و توی و خانه خالی، ای…
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۶
بیدل من و بیدل تو و بیدل تو و من سرمست همی شدیم روزی به چمن عمریست که من در آرزوی آنم کان عهد به یادآوری ای عهد شکن
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۷
با هر دو جهان چو رنگ باید بودن بیزار ز لعل و سنگ باید بودن مردانه و مرد رنگ باید بودن ور نی به هزار ننگ باید بودن
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۸
بر خسته دلان راه ملامت می زن هردم زخمی فزون ز طاقت می زن آتش می زن به هر نفس در جانی واندر همه دم دم فراغت می زن
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۹
بر گرد جهان این دل آوارهٔ من بسیار سفر کرد پی چارهٔ من وان آب حیات خوش و خوشخوارهٔ من جوشید و برآمد ز دل خارهٔ من
رباعی شمارهٔ ۱۴۴۰
بر گردن ما بهانهای خواهی بستن وز دام و دوال ما نخواهی رستن بالا نگران شدی که بیگانه شده است دف را بمیفشان که نخواهی رفت…